ในอดีตแยกออกเป็นวัดโบราณได้ ๓ วัด ครับ (ข้อมูลบันทึกวัดร้างเมืองคอน)
๑.วัดสมิทฐาน
๒.วัดประตูเขียน
๓.วัดโมฬี (วัดชะเมา)
ภายหลังในปี พ.ศ.๒๔๕๘ หรือเกือบ ๑๐๐ ปีที่ผ่านมา พระเดชพระคุณท่านเจ้าคุณศิริธรรมมุณี เจ้าคณะมณฑลนครศรีธรรมราช ได้สั่งการให้รวมพื้นที่วัดขึ้น ๓ วัด คือ วัดประตูเขียน วัดสมิทฐาน และ วัดโมฬี หรือ วัดชะเมา เป็นพื้นที่เดียวกัน คือ วัดชะเมาปัจจุบันนั่นเอง
และนีี่เป็นร้านกาแฟข้างวัดที่ผมใช้เป็นแหล่งรวบรวมข้อมูลแห่งหนึ่ง และเก็บสะสมพระกรุนี้จากผู้คนทั่วไป.....
ก่อนอื่นต้องขอชมบารมีท่านเกษม เจ้าอาวาสองค์ปัจจุบันว่า สามารถพัฒนาวัดนี้ให้มีความเจริญรุ่งเรือง สภาพและบรรยากาศทั่วไปดีขึ้นผิดกว่าแต่ก่อนเป็นอย่างมาก....
เมื่อเดินผ่านประตูวัดด้านหน้าเข้าไป ทางขวาจะเป็นศาลาเอนกประสงค์ที่กำลังก่อสร้างใกล้เสร็จแล้ว ๑ หลัง
ส่วนทางด้านซ้ายจะเป็นบริเวณที่ตั้ง "พระสูง" ที่ย้ายมากจากด้านหลังที่เป็นวัดประตูเขียนเดิม โดยกำลังทำการก่อสร้างซุ้มศาลาอย่างงดงามให้ท่านใหม่ ดังภาพ
มองตรงไปด้านหน้าที่เห็นก็จะเป็นโบสถ์ของวัดชะเมา ครับ...
วิวด้านข้างโบสถ์ ครับ....
และด้านหลังโบสถ์ซึ่งจัดสถานที่ได้อย่างร่มรื่น.....
และถัดจากโบสถ์ไปก็จะเป็นกุฏิเจ้าอาวาสครับ.....
ส่วนกุฏิที่ใช้สำหรับต้อนรับแขกอยู่ด้านหลังครับที่อยู่ทางขวาหลังคาสีส้มนั่นแหละครับ...... ใครจะไป ใครจะมาพบท่าน ถ้าท่านอยู่และว่างจากภารกิจของสงฆ์ ท่านต้อนรับญาติโยมทุกคนเป็นอย่างดีเสมอ ครับ......
กรุวัดชะเมา.....
พระปลัดเกษม เขมจิตโต เจ้าอาวาสวัดชะเมา อ.เมือง จ.นครศรีธรรมราช เปิดเผยว่า การค้นพบดังกล่าวนั้น เกิดขึ้นเมื่อราวปลายเดือนเมษายน ๒๕๕๔ที่ผ่านมา เดิมพระพุทธรูปองค์นี้ชาวบ้านเรียกชื่อสืบทอดกันว่า “หลวงพ่อสูง” หน้าตักกว้างประมาณ ๓ เมตรเศษ ความเป็นมานั้นได้สืบค้นข้อมูล และพบจารึกที่ฐานพระพุทธรูป ว่า สร้างขึ้นในปี พ.ศ.๑๐๗๙ ประดิษฐานที่เดิมตรงพื้นที่วัดประตูเขียน ซึ่งเป็นวัดเก่าแก่ของเมืองนครศรีธรรมราชมาตั้งแต่โบราณ และได้ร้าวลงมาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่ทราบได้ ........(จากหนังสือพิมพ์ผู้จัดการรายวัน)
เอาละครับ และกรุที่ว่านี้มันอยู่ตรงไหน.... ติดตามต่อคราวหน้านะครับ.......
